Τι είναι Ψυχανάλυση

 

Ψυχανάλυση ονόμασε ο Sigmund Freud την θεραπευτική μέθοδο για τα ψυχικά νοσήματα που επινόησε στα τέλη του 19ου αιώνα. Στηριζόταν στον διάλογο και αποσκοπούσε στην αποκάλυψη και κατανόηση του ασυνείδητου ψυχισμού. Για πρώτη φορά τότε στην ιστορία της ανθρωπότητας υπήρχε τρόπος θεραπείας ψυχικών καταστάσεων που μέχρι τότε ήταν ουσιαστικά ανίατες. Σαν θεραπευτική μέθοδος αποδείχθηκε όχι μόνο αποτελεσματική αλλά και ανθεκτική στον χρόνο.  Η ψυχανάλυση, εκτός από το να είναι μια αξιόπιστη θεραπεία, έκανε επαναστατικές ανακαλύψεις για τον ανθρώπινο ψυχισμό και ανέπτυξε υποθέσεις και θεωρίες που όπως ήταν αναμενόμενο επέφεραν ριζικές αλλαγές στον τρόπο θέασης και κατανόησης του εαυτού μας και του κόσμου μας. Παρά τις κατά καιρούς αντιρρήσεις και αντιστάσεις στην ψυχανάλυση, η επίδρασή της σε τομείς όπως η τέχνη, οι ανθρωπιστικές και οι κοινωνικές επιστήμες ή η φιλοσοφία είναι αναμφισβήτητη. Αλλά και ο καθημερινός άνθρωπος έχει ενσωματώσει αρκετές από τις απόψεις της.

Μέσα σε μια εξελικτική πορεία, όπως ήταν επόμενο, στο σώμα της ψυχαναλυτικής θεωρίας και πράξης αναπτύχθηκαν διάφορες απόψεις και σχολές, σαν αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης της ψυχανάλυσης με τα διάφορα ανθρώπινα περιβάλλοντα και κοινωνικές συνθήκες με τα οποία ήρθε σε επαφή. Αλλά και διάφοροι άλλοι τρόποι θεραπείας που επινοήθηκαν κατά καιρούς, έχουν τις περισσότερες φορές έναυσμα και αφετηρία τους αρχές και πρακτικές της ψυχαναλυτικής θεραπείας.

Σήμερα η ψυχανάλυση και οι σύγχρονες εκδοχές της (ψυχαναλυτική, δυναμική ψυχοθεραπεία) αποτελεί ίσως την πιο αξιόπιστη μέθοδο θεραπείας αλλά και τον καλύτερο τρόπο κατανόησης του εαυτού μας και ανάδειξης των δημιουργικών μας δυνατοτήτων.

Ακριβώς λόγω των φιλόδοξων θεραπευτικών στόχων που θέτει η ψυχανάλυση στον εαυτό της, διατύπωσε κριτήρια και εφάρμοσε μια δεοντολογία στην εκπαίδευση των θεραπευτών της, ψυχαναλυτών. Η σημασία της επαρκούς εκπαίδευσης είναι προφανής, δεδομένου ότι ο θεραπευτής καλείται να κατανοήσει τα προβλήματα του αναλυόμενού του, αφού προηγουμένως έχει τακτοποιήσει επαρκώς τα δικά του, έχοντας αναλυθεί ο ίδιος.